فان خال در نقش کی‌روش؛یک داستان تکراری

به گزارش “ورزش سه”، مشخص نیست که این صحبت‌ها چقدر واقعیت دارند ولی اگر به دوران حضور ‏کارلوس کی‌روش در کنار فرگوسن برگردیم ، کمی اوضاع آشنا به نظر می‌رسد‎. 
 همه چیز از سال ۲۰۰۰ شروع شد. پس از کسب سه گانه در سال ۱۹۹۹،یونایتد برای سومین پیاپی لیگ ‏تلاش می‌کرد و تیم دوم، آرسنال بود که ۱۸ امتیاز با شیاطین سرخ فاصله داشت. یونایتد در ۳۸ بازی ۹۷ گل به ثمر رسانده بود. در ‏اروپا، هر چند که یونایتد نتوانست از عنوان قهرمانی خود دفاع کند و مقابل رئال مادرید شکست خورد ولی شیاطین سرخ خیلی راحت ‏باید بازی را می‌بردند و با بدشانسی از رقابت‌ها کنار رفتند. بازیکنان تمام تلاششان را کردند و انگار روز، روزشان نبود. یونایتد با ‏سری بالا حذف شد‎. 




ولی فرگی، تفکر دیگری داشت. او می‌دانست که رئال کارشان را سخت خواهد کرد و برایشان مشکل به وجود خواهد آورد. او متوجه ‏شده بود که برای موفقیت در اروپا، نباید چیزی را بر عهده شانس بگذارد و کنترل تیمش بر بازی باید افزایش پیدا کند. او متوجه شده ‏بود که به جای اینکه شما ۱۰ موقعیت داشته باشید و حریف ۵ موقعیت، بهتر است شما ۵ موقعیت داشته باشید ولی به حریف اجازه ‏ایجاد موقعیت ندهید. بدین ترتیب، سبک مالکیت توپ از همان موقع شروع شد‎. 
در سال ۲۰۰۱، فرگی خوان سباستین ورون و رود فان‌نیستلروی را به خدمت گرفت تا بازی‌هایی با فشردگی بالای را با تغییر سبک ‏تیمش از ۲-۴-۴ به ‏‎۱-۵-۴‎، به سیستم مورد نظرش نزدیک کند. روی کین زوج ورون در خط میانی بود در حالی که پل اسکولز کمی ‏جلوتر بازی می‌کرد و به خط حمله تنیم کمک می‌کرد‎. ‎این سبک مالکیت توپ با حضور هوادارانی که شعار “۲-۴-۴” سر می‌دادند ‏خوب پیش نرفت. آنها از فرگی می‌خواستند به سبک قدیمی خود که تیمش در اجرای آن استاد بود برگردد‎. 
طبیعی بود که بازیکنان نمی‌توانستند با این سیستم جدید هماهنگ شوند و بدین ترتیب، عملکرد یونایتد خیلی جالب توجه نبود و در ‏مواقعی خسته کننده و خواب آور. به علاوه سیستم جدید یونایتد را در لیگ برتر و چمپیونزلیگ موثر نکرده بود. یونایتد پیش از ‏کریسمس ۱۰ شکست تجربه کرده بود و در پایان فصل نیز در رده ی سوم کار را تمام کرد و در چمپیونزلیگ نیز مقابل بایرن مونیخ ‏در یک چهارم نهایی حذف شد. برای بازیکنانی که با یک سیستم کاملا خو گرفته بودند خیلی سخت بود که به یک سیستم جدید عادت ‏کنند‎. 
برای پیاده کردن چنین سبکی فرگی به یک انقلاب نیاز داشت و کاتالیزور این انقلاب، شخصی نبود به جز کارلوس کی‌روش که در ‏سال ۲۰۰۲ به یونایتد پیوست و سال ۲۰۰۳ برای هدایت رئال مادرید از تیم جدا شد ولی پس از عدم موفقیت در این تیم، سال ۲۰۰۴ ‏دوباره به کنار فرگی بازگشت. ‏





با وجود اینکه یونایتد در سال ۲۰۰۳ قهرمان لیگ شد ولی یک از سخت ترین دوره‌های فرگی در دوران گذار تیمش رقم خورد. ‏کی‌روش نقش بسیار مهمی در آن دوره داشت و فرگی اختیارات تمام و کمالی در اختیار او قرار داد تا این انتقال را صورت دهد. خیلی ‏اغراق آمیز نیست اگر بگوییم او سرمربی پشت پرده ی تیم بود. کی‌روش روش‌های خود را در تمرینات پیاده می‌کرد، بازیکنان را ‏قالب ریزی و مته کاری می‌کرد و شاگردان فرگی، از تمرینات راضی نبودند زیرا بیش از حد تکراری و خسته کننده شده بود. بدین ‏ترتیب گری نویل نقشه ای علیه کی‌روش کشید تا او از تیم کنار گذاشته شود ولی با مخالفت تند فرگی همراه شد. حمایت فرگی از ‏دستیارش با وجود اعتراض بازیکنان و هوادارانش تزلزل ناپذیر بود. او مطمئن بود سیستمی که کی‌روش پیاده می‌کند در طول سال‌های ‏آینده در اروپا و لیگ برتر باعث برتری یونایتد نسبت به رقبا خواهد بود‎. 
‎ 
جذب روبن و رونالدینیو به بن بست خورد و یونایتد به جای این کار، سراغ دو بازیکن جوان رفت. رونالدو و رونی که هر دو، رکورد ‏خرید بازیکن نوجوان را شکستند. با این حال کی‌روش می‌دانست که این دو، دو بازیکن جوان بسیار خوب هستند که هسته تیم را ‏تشکیل خواهند داد. با ادامه جستجو‌های کی‌روش برای جذب بازیکنان جوان جدید که به کار تیم بیایند، بعضی بازیکنان دهه نود تیم مثل ‏روی کین و فیل نویل کم کم کنار گذاشته شدند و باقی مثل گیگز، کمتر بازی می‌کردند. این موضوع خشم هواداران را نیز به همراه ‏داشت و انگار همه چیز رو به سقوط بود‎.
با سیستم ۱-۳-۲-۴ کی‌روش، رود فان نیستلروی به عنوان مهاجم نوک نقش ایفا می‌کرد که این موضوع با روح یونایتد در تضاد بود. ‏شیاطین سرخ در ۱۱ بازی آخر خانگی‌شان با بیش از یک گل موفق به کسب پیروزی نشدند که کی‌روش در آن موقع چنین پاسخی به ‏خبرنگاران داد:” اگر بازی با بلکبرن را بررسی کنید، ما ‏‎۶ ‎‏ یا ۷ موقعیت گل ایجاد کردیم که معمولا بیش از این گلزنی می‌کنیم.”‏‎ ‎اظهارنظری که با مخالفت هواداران روبرو شد‎.‎





اما در فصل ۰۸-۲۰۰۷ همه چیز ناگهان تغییر کرد و واوضاع روبراه شد. بازسازی یونایتدها جواب داد و جاناتان ویلسون، فوتبال ‏نویس سرشناس انگلیسی در مورد آن نوشت:” برای اولین بار در طول ۳۰ سال، یک تیم انگلیسی در زمینه نوآوری تاکتیکی در یک ‏دهه، به تیم اول دنیا تبدیل شد.”‏
منچستریونایتد در سال ۲۰۰۸ قهرمان لیگ برتر و چمپیونزلیگ شد و پس از آن هم دو بار دیگر به فینال لیگ قهرمانان رسید و چهار ‏بار لیگ برتر را فتح کرد. پس از آن بود که رسانه ها تیترهای دیگر در مورد کی‌روش زدند. دنیل تیلور در گاردین نوشت:” فرگوسن ‏بدون کی‌روش چطور تیمش را هدایت خواهد کرد؟”‏